მშვიდი ვარ







შენი შარფისფერი გათენება მოვიდა, 
კართან მოვიდა, 
ზღურბლთან - ჩვარზე შეიმშრალა 
ტალახიანი ფეხისგულები. 

შიშველი ხელისგულებით მომეფერა, 
ლოყებზე მომიალერასა ცივი თითებით. 
შენი სამოსელი მთხოვა. 

გასულ შემოდგომას ნაყიდი ქურთუქი მივეცი. 
შემოიცვა. 
დაჯდა. 
არაფერი უთქვამს 1 საათი. 
მერე ჩაი მთხოვა. 
დარიჩინით მოვუმზადე. 
უშაქრო იყო ხასიათიც. 
ფანჯრებს გარეთ ქარი ამტვრევდა ალვის ტოტებს, 
პომპონები ცვიოდათ ჭადრებს და საკმარისზე მეტად ციოდა. 
ჩაი გათავდა. 
გათავდა დროც, მერე ხასიათიც. 
მშვიდი ვარ. 

მურაბა ვჭამეთ. 
ქილაში ხელი მე ჩამეტია და ამიტომ 
ჩემი თითებით ვაჭამე მკვდარი კენკრა,  
შარშანდელი დახუფული ივნისი. 
თმაზე შევაწმინდე ტკბლი თითები. 
არაფერი უთქვამს, 
არც მე. 







კომენტარები