ბევრი მე

 

 



შეღამებისას ავუშვით ფრანი.
ერთი იყო ქარი.
ერთი ცა.
ერთი გზა ადგილამდე მისასვლელი,
ასასვლელი იყო საცალფეხო ბილიკები საქორიამდე.
ბევრი ვიყავი მე.
აცაბაცა დაბორიალებდა საფლავების ყარაული.
ფრანი ვაფრინეთ დაღამებამდე.
მანაც.
საიქიო ველზე მოლხენა უხერხულიაო თქვა ერთმა.
მერე ავანთეთ ცეცხლი.
ჩაის ჭიქები შევავსეთ ღვინით.
გრანელის მთვარემ იცვალა ფერი
11 აგვისტოს.
ბოლოს:
ფრანი მხარდამხარ,
დათა ფეხდაფეხ მომყვებოდა.
გზად მესერები სავსე იყო ციცინათელებით,
აგვისტო გვალვით,
ცა ვარსკვლავებით,
თვალები ღამით,
დათა ემოციით.


ჩემს შვილს.
2010 წელი
აგვისტო.
რაჭა




კომენტარები