75-ში

 


ჩემს აგვისტოს ჭლექი შეყრია,
მე პაპანაქება სიცხე.
ჩემს სარეცელზე ჩონგური დაამტვრია მამამ.
ფანდურს მაინც აჟღრიალებს 
პროვინციის თეატრის მკვდარი მსახიობი.
ხმა მასაც ესმის, ხმა მასაც აგიჟებს, ხმა ცარიელ ოთახში კედლებზე წერს სიას პროცესიის.
ხმა, ხმა, ხმა... 
ხმა მამაჩემია.

ხილი და ყვავილები გამატანეთ,
საზამთროც.
  
მერე რა, თუ გემო დაუძველდა.

მესიზმრება.
ნაცრისფერ ქურთუკს მთხოვს,
პრაღაში უყიდია 75-ში.
აქ ცივაო, ამბობს.

კომენტარები